جشنواره فیلم ونیز

چکیده

مراسم اختتامیه هشتادمین دوره جشنواره فیلم ونیز دقایقی پیش به کار خود خاتمه داد. شیر طلا نصیب بیچارگان شد

1403/06/17

1. فیلم جوکر از نظر رابی کالین چطور است؟
جنون مشترک به عنوان یک دنباله یا در واقع تکرار یک دنیای داستانی حتی از نوعی که در آستانه فروپاشی است.

2.در اتاق همسایه چه کسی ایفای نقش می کند؟
با ایفای نقش انسانی و درگیرکننده تیلدا سویینتن پیش می‌رود.

نقد و بررسی فیلم های مهم جشنواره ونیز ۲۰۲۴

فیلم جوکر: جنون مشترک (تاد فیلیپس)

تلگراف | امتیاز ۸۰ از ۱۰۰

رابی کالین | جوکر: جنون مشترک به عنوان یک دنباله یا در واقع تکرار یک دنیای داستانی – حتی از نوعی که در آستانه فروپاشی است – نمی‌تواند با تاثیر گیج‌کننده قسمت اول برابری کند؛ اما تنش هراس‌انگیز فضای فیلم با قسمت اول برابری می‌کند و شما هر لحظه احساس می‌کنید که ممکن است همه چیز فروبپاشد و همه جا به آتش کشیده شود.

امپایر | امتیاز ۸۰ از ۱۰۰

جان نوجِنت | این فیلم به اندازه عاشقانه موزیکالی که ممکن است میان دو جامعه‌ستیز قاتل شکل بگیرد، شیرین و فریبنده است. با وجود این، رویکرد غریب فیلم با ذائقه تمام طرفداران این مجموعه از قصه‌های مصور سازگار نیست؛ اما باید بگویم که جوکر: جنون مشترک، به امیدواری تراژیک و عجیبِ خاص خودش دست پیدا می‌کند.

گاردین | امتیاز ۶۰ از ۱۰۰

پیتر بردشا | فیلم با این‌که گوشخراش و اغلب ملال‌آور است اما در قیاس با قسمت اول پیشرفت کرده و بهتر از آن است.

اسکرین دیلی | امتیاز ۴۰ از ۱۰۰

تیم گریئرسن | واکین فینیکس دوباره نشان می‌دهد که مشکلی با خطر (ریسک) کردن ندارد – در این مورد، آواز خواندن در کنار خواننده به‌مراتب ماهرتری چون لیدی گاگا – اما ایفای نقش او که زمانی کاملا با وضعیت شکننده روانی شخصیتش همخوانی داشت در جوکر: جنون مشترک با جلوه‌هایی آشنا زینت داده شده است.

جشنواره فیلم ونیز

فیلم کوییر (لوکا گوادانینو)

تلگراف | امتیاز ۱۰۰ از ۱۰۰

رابی کالین | کوییر در خصوص جذابیت و لذت چیزی کم ندارد اما در کنارش فیلمی زیبا درباره تنهایی مردانه هم هست؛ و فیلمی درباره مسیری که یک زندگی در انزوا را می‌تواند – خیلی ساده – به زندگی با حکم حبس ابد تبدیل کند.

گاردین | امتیاز ۸۰ از ۱۰۰

پیتر بردشا | دنیل کریگ به‌قدری مسلط است که گاهی وقت‌ها این‌طور به نظر می‌رسد که همتای او لایق وی نیست. کریگ به‌طرز غریبی درخشان است.

ورایتی | امتیاز ۸۰ از ۱۰۰

اوئن گلیبرمن | تماشای پرده سوم فیلم شاید برای تماشاگرانش چالش‌برانگیز باشد اما لوکا گوادانینو نسخه دیگری از همان داستان متقاعدکننده‌ای را روایت می‌کند که در فیلم مرا به نام خودت صدا بزن تعریف کرده بود: عشقی که به جای ثمربخشی نویدبخشش در نهایت زیر نگاه‌های خیره مردمان روزگارش پژمرده می‌شود.

اسکرین دیلی | امتیاز ۶۰ از ۱۰۰

فیونولا هالیگن | فیلم به عنوان اقتباسی از رمان ویلیام اس. باروز تمام هیجان‌های لازم را در خود دارد اما فاقد آن قدرت تسخیرکنندگی است که مثلا نسخه اقتباسی ناهار عریان (دیوید کراننبرگ، ۱۹۹۱) هنوز پس از تقریبا ۳۵ سال دارد.

جشنواره فیلم ونیز

فیلم اتاق همسایه (پدرو آلمودووار)

گاردین | امتیاز ۸۰ از ۱۰۰

زن بروکس | اتاق همسایه یک عاشقانه دوست‌داشتنی و مهر‌آمیز است همچون ترانه روحیه‌بخش سپتامبر که دونفره اجرا می‌شود؛ با هنرمندی تیلدا سویینتن و جولین مور در حالی که در کتاب‌فروشی‌های قدیمی پرسه می‌زنند یا کنار استخری لم داده‌اند که کسی مزاحم‌شان نخواهد شد.

ورایتی | امتیاز ۸۰ از ۱۰۰

اوئن گلیبرمن | اتاق همسایه که با ایفای نقش انسانی و درگیرکننده تیلدا سویینتن پیش می‌رود به شما روحیه می‌دهد و به پاک‌سازی روح و روان‌تان می‌انجامد. فیلم درباره مرگ است و با صداقتی تمام‌عیار با این موضوع روبه‌رو می‌شود اما با قدرت طرف زندگی ایستاده است.

هالیوود ریپورتر | امتیاز ۷۰ از ۱۰۰

دیوید رونی | تیلدا سویینتن و جولین مور قلبی به فیلم بخشیده‌اند که ابتدا به‌سختی می‌توان ماهیتش را توصیف کرد؛ و البته آن‌ها وقار و انسانیت و همدلی را نیز به اتاق همسایه آورده‌اند که در کنار میرایی از مضامین این اثر سینمایی آلمودووار هم به شمار می‌روند.

تلگراف | امتیاز ۴۰ از ۱۰۰

رابی کالین | آلمودووار همیشه تنها نویسنده فیلمنامه‌هایش بوده است اما شاید در مورد این فیلم داشتن یک دستیار انگلیسی‌زبان در اتاقی در همسایگی‌اش می‌توانست حرکت عاقلانه‌ای باشد.

جشنواره فیلم ونیز

فیلم سوارکار را بکش (لویی اورتگا)

اسکرین دیلی | امتیاز ۸۰ از ۱۰۰

وِندی آیدی | جدیدترین فیلم لویی اورتگا مثل شخصیت مرکزی جذابش، فیلمی سرگرم‌کننده و فریبنده است؛ سفری بازیگوشانه و چندبعدی که کاملا قابل پیش‌بینی نیست.

اسکرین رَنت | امتیاز ۷۰ از ۱۰۰

الکساندر هریسن | ترکیب بازیگران فیلم واقعا شایسته تمجید هستند به‌خصوص نائول پرز بیسکایارت. بیانگری فیزیکی او حقیقتا خارق‌العاده است و بدون نقش‌آفرینی او که ما را تا بخش پایانی فیلم می‌کشاند، «سوارکار را بکش» نمی‌توانست فیلم موفقی باشد.

هالیوود ریپورتر | امتیاز ۶۰ از ۱۰۰

لسلی فلپرین | سوارکار را بکش تا حدودی به فیلمی از دنیای مد یا مانوری برنددار در سبک می‌ماند؛ فقط برندی که اینجا اسمش در میان است بینش منحصربه‌فرد و خاص اورتگا است.

جشنواره فیلم ونیز

فیلم عزیزک (هالینا رین)

ورایتی | امتیاز ۹۰ از ۱۰۰

اوئن گلیبرمن | فیلم چند چرخش داستانی دارد که ما انتظارشان را نداریم اما دلیل‌شان هم این است که جاه‌طلبی فیلم فقط در تغذیه موتور ژانر تریلر خلاصه نمی‌شود؛ و این‌ها در واقع، به منظور نمایش کیفیتی ناب در خصوص تجربه اروتیک زنان در عصر کنترل است.

هالیوود ریپورتر | امتیاز ۸۰ از ۱۰۰

دیوید رونی | عزیزک از آن فیلم‌های سرگرم‌کننده آبدار و نابه‌هنجاری است که دیگر چندان نصیب‌مان نمی‌شوند.

اسکرین دیلی | امتیاز ۷۰ از ۱۰۰

تیم گریئرسن | نیکول کیدمن و هریس دیکینسن در قالب این شخصیت‌های مبارز – که دائم می‌کوشند کنترل دیگری را به دست بگیرند – عالی بازی کرده‌اند؛ اما ایده‌های بزرگ‌تر نویسنده و کارگردان فیلم – درباره تبعیض جنسیتی در محل کار و شرمی که پیرامون جذابیت‌های جنسی گریبان‌گیر آدم‌ها می‌شود – نمی‌توانند به اندازه شیمی آتشین دو بازیگر اصلی فیلم، گرم و سوزان باشند.

کولایدر | امتیاز ۳۰ از ۱۰۰

مارتین سای | من در روزگاری دیگر شاید بیشتر از پیشنهاد هالینا رین استقبال می‌کردم و آن را جدی می‌گرفتم؛ اما این از بدشانسی اوست که کاترین بریای بزرگ – که کارنامه فیلمسازی ممتازش را به بررسی چنین تابوهایی اختصاص داده – سال گذشته با فیلم تابستان آخر (۲۰۲۳) فیلم به‌مراتب بهتری را درباره همین موضوع ارایه کرد.

جشنواره فیلم ونیز

فیلم ابر (کیوشی کوروساوا)

ایندی‌وایر | امتیاز ۸۳ از ۱۰۰

دیوید ارلیش | این فیلم خشن و پُر درگیری جذاب و به‌شدت نامعمول، بازگشت کوروساوا به خاستگاهش را به نمایش می‌گذارد؛ بازگشتی که به کشف این موضوع می‌انجامد که وحشت روان‌شناختی به اندازه سابق برآمده از خیال نیست.

هالیوود ریپورتر | امتیاز ۷۰ از ۱۰۰

جردن مینتزر | آیا هیچ‌یک از اتفاق‌های فیلم باورپذیرند؟ نه واقعا. آیا بعضی از این اتفاق‌ها احمقانه‌اند؟ قطعا. با وجود این، تماشای فیلم اساسا لذت‌بخش است ولو این‌که ابر، خیلی از مسیر اصلی خارج می‌شود و تعلیق فیلم به‌مراتب کم‌تر از آثار قوی‌تر سازنده‌اش است.

ورایتی | امتیاز ۷۰ از ۱۰۰

جسیکا کیانگ | درامی غیرقراردادی از عصر اینترنت که به یک فیلم اکشن انتقام‌جویانه‌ی واقعا ساختارشکن بدل می‌شود.

اسکرین دیلی | امتیاز ۶۰ از ۱۰۰

وندی آیدی | فیلمی که به دو نیمه تقسیم شده است؛ و بخش دوم افراطی و پر از تیراندازی و خون‌ریزی‌اش به‌مراتب موثرتر از نیمه اول است که مهارشده و کم‌تحرک است.

جشنواره فیلم ونیز

فیلم بیتل‌جوس بیتل‌جوس (تیم برتن)

هالیوود ریپورتر | امتیاز ۹۰ از ۱۰۰

دیوید رونی | ضرباهنگ پرقدرت، انرژی فراگیر و جریان پیوسته لحظه‌های خنده‌دار به لذتی اشاره دارند که تیم برتن ظاهرا از بازگشت دوباره به این جهان داستانی انتظار داشته است؛ لذتی که برای هر کسی که شیفته قسمت اول است هم ملموس خواهد بود؛ و البته که این موضوع درباره بازیگرانی که در این جهان غوطه‌ورند هم صادق است.

اسکرین دیلی | امتیاز ۷۰ از ۱۰۰

جاناتان رامنی | بیتل‌جوس بیتل‌جوس شاید آن‌قدر که باید تروتازه یا قابل توجه نباشد – البته برای طرفداران بلندمدت آثار تیم برتن حکم غذایی لذیذ و مایه تسلی را دارد – اما برای تماشاگران دشوار خواهد بود که جلوی لبخندهای‌شان را بگیرند.

ورایتی | امتیاز ۷۰ از ۱۰۰

اوئن گلیبرمن | این دنباله فقط نسخه‌ای سبک‌وزن از فیلم اصلی است؛ فیلمی که واقعا در خدمت طرفداران است. با وجود این، من واقعا از تماشای بیتل‌جوس بیتل‌جوس لذت بردم و وقت خوشی داشتم.

گاردین | امتیاز ۴۰ از ۱۰۰

زن بروکس | این فیلم حکم مانوری خوشایند در نوستالژی را دارد؛ یک سواری مفرح در دنیایی قدیمی و خاطره‌انگیز. با وجود این، فیلم جدید برتن درباره عالم اموات، مملو از ارواح دست‌دوم است؛ و این در حالی است که به‌شدت نیازمند خون تازه و مصالح نو بود.

جشنواره فیلم ونیز

فیلم ماریا (پابلو لارایین)

گاردین | امتیاز ۸۰ از ۱۰۰

زن بروکس | تا اواسط فیلم می‌خواستم آن را به عنوان تجربه‌ای خودنمایانه و اغراق‌شده دسته‌بندی کنم؛ اما فیلم بر من غلبه کرد و زمانی که به پایان و عنوان‌بندی نهایی رسید فقط در آرزوی دیدن دوباره‌اش بودم.

تلگراف | امتیاز ۸۰ از ۱۰۰

رابی کالین | آنجلینا جولی فضای بسیاری داشته است تا تماشاگران را خیره کند و تا حدی هم غافلگیر. او هم تماشاگران را خیره می‌کند اما درک خوبی از این موضوع دارد که بیش از حد اپرایی و اغراق‌آمیز نشود.

هالیوود ریپورتر | امتیاز ۷۰ از ۱۰۰

دیوید رونی | این فیلم به جواهری درخشان در ویترینی شیشه‌ای می‌ماند که شما را دعوت می‌کند آن را تماشا کنید اما دست نزنید.

ورایتی | امتیاز ۶۰ از ۱۰۰

اوئن گلیبرمن | شخصیت ماریا خیلی از نشانه‌های همدلی افراطی پابلو لارایین و مهارت‌های فیلمسازی او را در خود دارد؛ اما خود فیلم، برعکس، با تقدیرگرایی دراماتیکی پیش می‌رود که لطف چندانی به آن نمی‌کند.

جشنواره فیلم ونیز

فیلم پنجم سپتامبر (تیم فیلبام)

هالیوود ریپورتر | امتیاز ۹۰ از ۱۰۰

جردن مینتزر | پنجم سپتامبر خساستی در خصوص پرداختن به جزییات فنی به خرج نمی‌دهد اما آقای کارگردان اغلب وقت‌ها کنار می‌ایستد تا تماشاگران فرصت دیدن تصویر بزرگ‌تری را داشته باشند که به نمایش درآمده است.

پلی‌لیست | امتیاز ۷۵ از ۱۰۰

گرگوری اِلوود | پنجم سپتامبر از جهات مختلف فیلمی فریبنده است و صادقانه می‌گویم که با توجه به فیلم قبلی کارگردانش، یک موفقیت غافلگیرکننده به شمار می‌رود.

ایندی‌وایر | امتیاز ۷۵ از ۱۰۰

رایان لاتانزیو | پنجم سپتامبر به عنوان یک تریلر تک‌لوکیشنی که ماجراهایش در پشت درهای بسته روی می‌دهد فیلمی قدرتمند و تمام‌عیار است؛ حتی با این‌که آنچه ما روی دیواری از نمایشگرها می‌بینیم آن‌قدر غیرواقعی است که باورش نکنیم.

اسکرین دیلی | امتیاز ۷۰ از ۱۰۰

تیم گریئرسن | پنجم سپتامبر راوی وقایع یک روز تراژیک است با ترکیبی از هراس و شوک؛ فیلمی که از بازی‌های قوی بهره می‌برد تا در باب مسئولیت رسانه‌ها در چنین شرایط پیچیده‌ای تعمق کند

جشنواره فیلم ونیز